Við höfum það gott ..... Meira segja mjög gott

Mér var boðið að taka þátt í skemmtilegu verkefni fyrir Danska sjónvarpið í seinasta mánuði.. Verkefnið átti að taka upp í Grænlandi, ég fékk ekki langan umhugsunarfrest ca 1 sólahring.

Eftir smáumhugsum ákvað ég að þyggja þetta óvenjulega boð.

Austurströnd Grænlands var áætlunarstaður Tasiilaq og til þess að komast þangað þarftu að fljúga með Flugfélagi Íslands frá Reykjavík til Kulusuk og þaðan í Þyrlu til Tasiilaq og tekur þetta ferðalag rúma tvo klukkutíma.

Ef útlendingum finnst þeir vera komnir á Tunglið þegar þeir heimsækja Ísland veit ég ekki hvað þeir hugsa þegar þeir lenda í Kulusuk.. Það er nákvæmlega ekkert og þegar ég gekk út úr flugstöðinni sem er pínulítil voru engir bílar fyrir utan eingöngu hundaleðar svo kom reyndar einhver gæi á vélsleða stuttu seinna.

Ég stoppaði stutt í Kulusuk 30 mín í mesta lagi á meðan ég beið eftir að þyrlan færi yfir til Tasiilaq.

Tasiilaq er nokkuð stór bær, þar búa nálægt 2500 manns.. Þar er mikið atvinnuleysi og ekki nema 250 störf í boði sem segir mér að 90 % bæjarbúa hefur enga atvinnu... Svo erum við að væla hér heima yfir 11 % atvinnuleysi , ég man reyndar ekki síðustu tölur.

Flestir hafa atvinnu þarna í ferðamannaþjónustu og verslun.. Þarna eru tveir súpermarkaðir annar töluvert stærri og þar fæst allt milli himins og jarðar, það er meira segja hægt að kaupa sér kippu af bjór ,haglabyssu og frosið jógúrt.

Hin búðin er töluvert minni og minna vöruúrval. Einnig eru fjórar mismunandi stórar KIOSK sjoppur. Þar er meðal annars hægt að kaupa sér ís og sælgæti, og í annari er allt milli himins og jarðar rafmagnstæki og dvd diskar þetta myndi flokkast undir ruslbúð eins og maður sér oft erlendis....

En allir þessir aðilar eru að mala gull og einhver sagði mér að sá aðili sem á ruslbúðina sé einn auðugasti aðilinn í þorpinu. Svo ekki þarf þetta að vera neitt flókið að búa til pening..

Í þorpinu er einn bar sem er einnig diskótek um helgar.. Þá eru staðurinn opnaður til fulls og hægt að dansa... Aðgangseyrir á disótekið er 30 dkr eða um 650 krónur íslenskar og fólk kaupir frekar annan bjór á barnum heldur en að borga sig inn á diskótekið. Áður en þú ferð inn þarftu að greiða aðgangseyri og afhenta yfirhöfn þína og svo leita dyraverðir í vösum þínum af vopnum.

Innadyra á diskóinu er fínasta músik og fólkið í yngri kantinum og ekki eins drukkið eins og á kránni enda henda þeir brennivínsdauðu fólki út en á barnum fær fólk að sofa án þess að vera ónáðað.

Á barnum er hægt að fá öl og einhverja tilbúna áfenga drykki í flöskum eins og Mai Tai,Pina colada og eitthvað meira en þessir drykkir geta ekki verið sterkari en 14 %.

Þegar ég fór í fyrsta sinn inná Kránna þá var nýbúið að greiða út atvinnuleysisbætur og mikið af fólki á svæðinu. Það fyrsta sem ég tók eftir hvað var vond lykt inni á Kránni, salernin eru á ganginum áður en þú kemur inná sjálfan barinn og hurðarnar galopnar og við það gaus þvaglyktin beint inná kránna. Flestir ef ekki allir drekka frá sér alla rænu sem þarna koma inn og ekki óvenjulegt að sjá fólk dáið brennivínsdauða á ganginum á leiðinni út og salernin öll mjög sóðaleg og þvag á öllu gólfinu og þurfti ég að hafa mig allan við að reyna finna þurra bletti á leið minni að þvagskálinni.

Íslendingar eru í miklum metum hjá Grænlendingum bæði hjá karlmönnum og kvenfólki og var það fljótt að spyrjast út að Íslendingur væri á staðnum og þurfti ég að hafa mig allan við að reyna tala við sem flesta enda reyndi ég að vera kurteis og hefði ég stundum viljað sjá framan í mig þegar dauðdrukknir andfúlir Grænlendingar voru að segja mér hvað þeir elskuðu Íslendinga mikið.

Þegar ég yfirgaf staðinn þá þurfti ég nánast að hlaupa í burtu og ekki er ég að ýkja þetta neitt.

Í Tasiilaq er ekki fjölbreytt afþreying eiginlega ekki nein... Jú það er Kráin og diskó um helgar. Þú getur farið í borðtennis í Íþróttahöllinni og borgað fyrir það 45 danskar krónur eða um 1000 kr íslenskar.

Svo getur maður jú gengið eins og maður vill, á sumrin er reyndar hægt gera fleiri hluti.

Á þriðja degi kom til mín 22 gömul stúlka sem vann við þrif á hótelherbergjunum og talaði við mig, hún talaði fína ensku og sagði mér frá lífi sínu í þessu þorpi.

Ég hlustaði dolfallinn.... Hún sagði mér frá því að það svipta sig að meðaltali 12 manns lífi á hverju ári langflestir í mesta skammdeginu Des-Feb... Flestir sem grípa til þess ráðs eru í kringum tvítugt sem er mjög sorglegt..

Í þorpinu eru engir menntunarmöguleikar fyrir utan grunnskólapróf... Þarna er lítil eða engin sálfræðiaðstoð og engin hjálp fyrir þá sem vilja hætta að neyta áfengis... Það eru ekki einu sinni hægt að sækja AA fundi.

Margir gefast hreinlega upp enda ekkert sem bíður þeirra nema atvinnuleysibætur annanhvern föstudag og þá er drukkið þangað til aurarnir eru búnir og tekur það í mesta lagi tvo daga að klára þá. Það sér engan hag í þvi að lifa svona lífi.

Þessi stúlka sagði mér það að henni hafi verið nauðgað fimm sinnum og gerðist það fyrst þegar hún var 9 ára gömul... Ég fraus algjörlega þegar hún sagði mér þetta.... Ég horfði í augu hennar og sá tómarúmið eymdina og allan sársaukan.... Ég spurði hana hvort þessir menn hafi verið dæmdir þá leið ekki á löngu þegar hún sagði mér að enginn af þeim mönnum hafi verið dæmdir.. Hún hafi tvisvar reynt að kæra þá en Lögreglan hafi ekki trúað henni..

Hún þarf að horfa framan í þessa menn í hverri viku sem brutu á henni frömdu á henni sálarmorð og ganga þeir um götur Tasiilaq frjálsir....

Ef þú gefur einhverjum á kjaftinn þá áttu von á eins árs fangelsi ... Þannig tækla þeir málin það er í lagi að nauðga fólki en að gefa einum á kjaftinn þá ferði í fangelsi....

Þessi sama stúlka missti móður sína fyrir tveimur árum þegar hún eins og margir aðrir tók sitt eigið líf , eftir rifildi við hana... Systkini hennar og fjölskylda kenndu henni um það, ég reyndi eftir fremsta megni að segja henni að hún gæti aldrei kennt sjálfri sér um þetta.... Þetta er ákvörðum sem fólk tekur sjálft og reynir jafnvel að fá aðra til að hafa samviskubit alla ævi....

Hún tjáði mér það að systir hennar hafi reynt að drepa sig og yngri bróðir lamið sig mjög illa þannig að hún komst ekki út úr húsi í heila viku þar sem það sá svo mikið á henni eftir barsmíðarnar...

Í lokin sagði hún mér það að flestar ungar stelpur sem eru þokkalega útlítandi hafi flestum verið nauðgað í það minnsta einu sinni... Sönnunarbyrgðin er erfið og í flestum tilfellum er stúlkunum sagt varstu bara ekki ofdrukkinn og búin að vera þig líklega við viðkomandi og það sé ljótt að ljúga uppá menn...

Svona tækla þeir eitt alvarlegasta brot sem þú getur framið... Sálarmorð....

Ég varð dofinn í 3 daga eftir þetta stutta spjall við þessa stúlku..... Tilfinningin er skrýtin ég var frosinn..... Og hugsaði um þessa menn sem gera gert svona hluti...

Sturtan á hótelinu er volg í ca þrjár mínutur..... Og var það yndislegt að koma heim og fara í hlýja sturtu í eins langan tíma og ég vildi...

Að fara í bíó, út að borða, fara í leikhús, skreppa í sund eru hlutir sem okkur þykir sjálfsagðir en fyrir Grænlendinga er það eins og draumur að geta gert þessa hluti.

Það voru svo margir hlutir sem okkur Íslendingum finnst vera sjálfsagðir og eigum við að vera þakklát fyrir það eða búa á Íslandi.....

Vona að þetta komi einhverju til skila hvernig ég upplifði Grænland og leyfi svo hverjum og einum að átta sig á ástandinu þarna....

Verið góð við hvort annað.....

gvs

Umhugsun...

Ég hef oft spáð í því þegar efri árin ganga í garð og það styttist í að maður kveðji þennan heim hvort að maður getið yfirgefið sáttur.

Margir og eflaust flestir sjá eftir einhverju í lífi sínu og kveðja ekki alveg sáttir. Ég spurði Afa minn sem er að verða 87 ára um hvort að hann kveðji þenna heim sáttur þegar þar að kemur… Nei hann var ekki sáttur konan hans var tekinn frá honum þegar hún var rúmlega sextug og var hún honum greinilega allt.. Því ég man eftir því að hún sá gjörsamlega um allt sem snéri að heimilinu.. Hún eldaði, sá um að húsið væri hreint , hún þvoði fötin , hún gerði mest allt sem snéri að heimilinu enda kunni hann varla að kveikja á þvottavélinni hvað þá eldavélinni…

Hann Afi var ekki sáttur við að missa hana…. Þegar Amma dó tók systir pabba við keflinu og þvoði og eldaði ofan í gamla manninn… þetta gerði hún í 20 ár þrátt fyrir að vera mikið veik þar sem hú greindist með krabbamein.. Sama sjúkdóm og dróg Ömmu til dauða….

Það segir sig sjálft að hann var ekki sáttur við að missa barnið sitt… Og er það örugglega það erfiðasta sem maður upplifir, að fylgja barni sínu til grafar…

Ég hef prófað margt í gegnum mín 37 ár… Marga hluti sem mér langaði að prófa….

Hlutir sem mig dreymdi um og ég hef gert eru t.d Að eignast amerískan sportbíl.. Búa í New York… Eignast fyrirtæki…. Eignast heilbrigð börn strák og stelpu…. búa á verbúð… ferðast til margra framandi landa… Sjá Las Vegas… Sjá Los Angeles… Eignast Vélsleða… Eignast Fjórhjól… Eignast Vespu….Skjóta út Haglabyssu… Fara á sjóinn…Búa til sjónvarpsþátt… Spila Meistaraflokksleik í knattspyrnu… þetta eru bara pínulítið brot af þeim draumum sem mér langaði að upplifa og ég hef náð að gera..

Þegar ég vann á bensínstöð 16 ára gamall… þá sögðu nafnarnir Stefán og Stefán betur þekktir undir nöfnunum Diddi og Stebbi … " Ef ég væri ungur í dag þá hefði ég farið í klassískt söngnám og orðið óperusöngvari… Hinn sagði ef ég hefði verið ungur í dag þá hefði ég farið í Pípulagnir…

Þetta hugsaði ég mikið um lengi vel… Og sagði við sjálfan mig " Ekki segja þetta þegar þú verður kominn á þeirra aldur… Gerðu það sem þú vilt… þú átt allt lífið framundan og ekki glundra því….

Þessir tveir menn eru báðir farnir á fund feðra sinna og geta ekki látið drauma sína rætast...

Aðgát skal höfð í nærveru sálar...

Gleðilegt ár öll sömul .... Megi nýja árið færa ykkur hamingju og gleði í hjarta.....

Undanfarnar vikur hafa þjóðþekktir einstaklingar verið teknir gjörsamlega af lífi í fjölmiðlum.... Þetta er nú ekki nýtt af nálinni.... Ef opinberar persónur hrasa er gósentíð hjá slúðurblöðum og netsíðum.

Byrjum á Agli Einars (Gillz) það sem er búið að bauna á hann og dæma löngu áður en að rannsókn lyki.. Og það sem er sett á netið er ekki nema bara pínulítið brot af því sem hann hefur mátt þola undanfarnar vikur og svæsnustu sögurnar eru þær sem ekki rata á veraldarvefinn.

Ég þekki Egil örlítið persrónulega og þau kynni segja mér allt annað en um þann karakter sem hann er að leika í fjölmiðlum (Gillz) er ekki sami maður og Egill Einarsson það get ég vottað...

Það sem fólk gleymir annsi oft að þessi maður á fjölskyldu og þau eru ekki stikkfrí frekar en hann og þurfa að heyra allan sorann og viðbjóðinn sem um hann er skrifað...

Ef hann er sekur þykir mér það miður ...Og ekkert sem réttlætir glæp sem hann er kærður fyrir . Mín persónulega skoðun er sú að þetta hafi eingöngu verið leikur sem hefur farið úr böndunum... Án þess að vita það með vissu...

ALLIR ERUR SAKLAUSIR UNS SEKT ER SÖNNUÐ....

Nú er annað dæmi um íþróttafréttamanninn Hjört Hjartar ..... Það er einnig búið að taka hann af lífi og fólk fyllir bara í eyðurnar og sögurnar........ Ég veit ekkert um þetta mál og treysti Lögreglu og dómstólum til að komast að því sanna.. Eins í máli Egils.....

Hafið þið það gott.....

gvs

Heimsendi

Fyrsti þátturinn var sýndur á Sunnudaginn var og var ég fyrir miklum vonbrigðum.. Það er búið að keyra inn auglýsingum síðan í byrjun Júní... Fleiri milljónum hefur verið hent í að auglýsa þessa þætti sem ég hélt að væru gamanþættir.

Þættirnir eru styrktir af KMÍ, Menningasjóði útvarpsstöðva, Iðnaðarráðuneytinu og Norræna kvikmyndasjóðnum... Styrkir í þetta verkefni hafa ekki verið undir 100 milljónum.

Þeir markaðssettu þættina sem næsta skref úr vaktaserínum og bjóst maður við gríni.... Það er kannski ekki marktækt eftir 1. þátt en það var ekki einn brandari í þessum fyrsta þætti...

Svo skilst mér að þetta eigi ekki að vera gamanþættir... Nú halda allir kjafti, allir miðlar landsins....

Það er ekkert slor í leikaravalinu í þáttunum, margir af albestu leikurum þjóðarinnar og faktíkst ekkert hægt að setja út á leikinn sem slíkan..

Það er hinsvegar handritið sem er illa skrifað og slakt í alla staði... Hvar er strúktúrinn? um hvað var þátturinn ? fólk á geiðveikrarhæli?

Hver eru markmið aðalpersónanna? Það kom nákvæmlega ekkert fram sem gaf manni einhverjar upplýsingar um framhaldið....

Ég ætla nú að gefa þessu samt séns... Ætla að sjá næsta þátt og ef hann verður ekki skárri þá horfi ég ekki meira á þetta bull....

Svona til að gefa fólki einhverja innsýn um kostnað þáttana þá hefur hver tökudagur ekki kostað undir tveimur milljónum í launum eingöngu.... Plús allt hitt.......

Með stuðkveðju

gvs

Tríó gamanþættir....

Mér langar til þessa að segja frá því hvernig þessir þættir urðu til og nota þessa gömlu bloggsiðu mína til að opinbera það..
Það var snemma árs 2009 að ég var beðinn um að setja saman hugmynd af sjónvarpsþætti.
Að koma með hugmynd eftir pöntun er ekki mjög vinsælt að ég held hjá höfundum. Allavega þá var ég að hugsa um að sleppa þessu alveg enda var ég alveg blanco í kollinum þangað til að ég fór út á svalir þungt hugsi og fékk hugmynd með því að horfa á nágranna minn. Ég henti upp mjög grófri hugmynd á blað og mætti með hana til þess sem bað mig um að koma með hana. Ég vann útfrá þessari hugmynd og var komin með synopsis 1.bls af heilli þáttaröð innan nokkura daga, eftir það fór ég og gerði treatment af seríunni og byrjaði að setja saman karakterana og skrifaði pilot þátt sem skýrist sem prufuþáttur. Pilot þáttinn gerði ég mjög ítarlega og vandaði mig við það enda er oft handritið á þeim þætti sem sjónvarpsstöðvarnar vilja kaupa ef hann er vel skrifaður.
Karakterarnir komu fljótt upp í kollinn á mér og var ég ekki mjög lengi að búa þá til.. Ragnar fasteignasalinn er fyrirmynd af typical Remax fasteignasala og er einn ákveðinn maður sú fyrirmynd sem ég skýri ekki nánar frá.
Þegar ég bý til karaktera þá skrifa ég allan bakrunn þeirra á eina a4 bls til þess að hjálpa mér við handritið enda kemur það sér mjög vel að vita hvernig persónan er og hvernig hún svarar fyrir sig, Ragnar er helvítis ruddi og frekar ókurteis maður en er sölumaður af guðs náð og hefur náð langt á því sviði. Til að hann væri nú ekki bara alslæmur náungi vildi ég hafa eitthvað örlítið gott í honum og sýni ég það með því að hann hefur fatlaðan bróður sinn hjá sér aðrahverja helgi og lætur það alltaf ganga fyrir.
Íris kærasta hans á að vera ekta íslensk ljóska sem gekk í Versló og endaði svo í tískubransanum og starfar sem sem verslunarstjóri. Hún á sér draum að verða leikkona eins og margar glæsimeyjar landsins. Til að gera karakterinn með sterkari einkenni ákvað ég að láta hana vera með Tourette einkenni sem er ekki svona laglegri stúlku boðlegt og er henni mikið til ama. Ég kynnti mér sjúkdóminn eins vel og ég gat , talaði við fólk með tourette og las mig til um það einnig sá ég fjölmörg video á netinu með misjöfnum einkennum. Mér finnst Tinna komast vel frá þessu og er nokkuð sannfærandi að mínu mati.
Þormóður er búin til úr tveimur persónum , annarr þeirra talaði mjög opinskátt um vinnu sína og vann á líkhúsi , hann er nú látinn blessaður "blessuð sé minning hans" Þessi persóna var mjög hress og kát og gantaðist oft með vinnu sínu.
Friðbert er elsta persónan eða það er lengst síðan ég bjó þann karakter til, Hann bjó ég til að byrja með þegar ég vann hjá Knattspyrnufélaginu Val. Þór Hinriksson og Jóhann Gunnarsson komu svollítið af sköpun hans. Þór starfar hjá Morgunblaðinu og var einhleypur á þessum tíma, ég fíflaðist með það hvort hann notaði það sem pikk up línu að vera vinna hjá Mogganum og koma svo með það að hann væri að bera út og með fjögur hverfi. Hann varð þéttari og þéttari með tímanum og fullmótaður í Nóvember 2008.
Besta vin hans Stíg kom seinna og Mömmu hans líka.. Og eru engar sérstakar fyrirmyndir af þeim karakterum..
Þegar þetta var klárt og ég búin að setja niður upphaf miðju og endi í 6. þáttum fór ég á Grundarfjörð til Baldurs vinar míns og skrifaði fyrstu þrjá þættina. Ég fór svo með þá niður í RÚV og leist þáverandi dagskrárstjóra vel á þættina og bað mig að klára þá og reyna að fá handritstyrk hjá KMÍ með vilyrði frá RÚV.
Ekki fékk ég styrk í það skiptið og drullaði ráðgjafinn (María) yfir handtitið og var mér brugðið . Mér finnst allt í lagi að fá gagnrýni og get tekið henni og lært af henni , en það sem kom út þessum ráðgjafa er ekki prenthæft. Þess má til gamans geta að María þessi er í vinnu hjá mér og okkur öllum sem á þessu landi búa. Hún býr erlendis og kemur til landsins 3-4 á ári og á fullum launum hjá KMÍ.
Þetta slökkti svollítið í mér og var eins og að fá einn á kjaftinn. En ég ætlaði ekki að láta einhverja þurrkuntu úti í bæ stoppa mig í því sem mér langaði til að gera í framtíðinni.
Ég vil ítreka að ég er með mjög breitt bak og hef komist annsi oft af í miklum ólgusjó, ég fullyrði að það hefðu annsi margir brotnað niður við þessa dómskvaðningu Maríu.
En ég kláraði samt fjórða þátinn og lét þar staðar numið í bili allavega en var búin að setja síðustu tvo þættina upp svo það var frekar auðvelt að klára þá.
Í millitíðinni kynntist ég Iben Hjele fyrrverandi sambýliskonu Caspers úr Klovn og sagði henni frá því sem ég var að gera , hún kom okkur Casper saman og lét ég þýða fyrstu tvo þættina yfir á dönsku og sýndi honum þá Í Los Angeles þar sem ég hitti hann fyrst.
Hann fékk mig til að hafa trú á verkefninu aftur og sagði handritið vera superfint eins og hann orðaði það, hann benti mér á þá hluti sem mætti laga og gerði ég það.
Þetta var komið það langt að við vorum að spá í að gera þættina í Danmörku enda er Kvikmyndabransinn á Íslandi svo rotinn og mjög erfitt fyrir nýja aðila að komast af hér á landi.
Í millitíðinni skrifaði ég handrit af mikilli drama mynd sem á eftir að komast að hér á landi einn daginn.
Kvikmyndabransinn getur verið mjög erfiður og fyrir höfunda er best að hafa sem flest verkefni í gangi og fókusera svo á þá þegar samningar hafa náðst.
Það er ekki fyrir hvern sem er að starfa í þessum bransa þú þarft að hafa mjög breitt bak til þess eins að komast af..
Ég nenni ekki að sitja á Kaffibarnum eða Ölstöfunni í miðri viku og drekka mig fullan til þess eins að komast í klíkuna, þannig er ég ekki gerður og mun ég ekki breyta því.
En til að gera langa sögu stutta þá var það í lok ágúst 2010 sem einhver hreyfing komst á hlutina aftur, þá fundaði ég nokkrum sinnum með Sigrúnu S hjá RÚV og að lokum náðum við samkomulagi og ég fór á fullt.. Byrjaði að ráða hjá mér lykilstarfsmenn og urðu það mínir gömlu samnemendur úr Kvikmyndaskólanum Óttar Ingólfsson og Guðrún Sóley sem ég fékk með mér í undirbúninginn.. Óttar kláraði með mér að skrifa handritið af síðustu tveimur þáttunum og að þétta hina fjóra.. Svo var farið að casta í hlutverk enda stuttur tími til stefnu... Þórhallur Sverris var alltaf fyrsti kostur í hlutverk Ragnars enda hafði ég hann í kollinum allan tímann þegar ég skrifaði handritið. María Guðmunds var líka fyrsti kostur í hlutverk Sigríðar... Annað var óljóst fyrir utan að Sara Nordal átti að leika Írisi en sá svo ekki fram að komast í þetta vegna Leiklistarskólans... Við prófuðum þónokkra leikara í hin hlutverkin og eftir á að hyggja þá gat castið ekki verið betra...
Svo var allt hitt.... finna tökustaði,ráða aukaleikara, semja við allt og alla ... Grenja út styrki hér og þar ráða crewið og allt þetta þurfti að gera innan ákveðins fjárhags og tímaramma... Við ætluðum að reyna slá Íslandsmet með því að taka þættina uppá 6. tökudögum sem dreyfðust samt á 3. vikur og notuðumst við tökukerfi Caspers og Franks úr Klovn og notuðum við Þriðjudaga og Fimmtudaga sem tökudaga.
Tökutímabil var 15.Nóv til 2. Des 2010... Svo var Klipping, ligreining og hljóðvinna eftir til að gera langa sögu stutta þá kláraðist að fullvinna alla 6. þættina um miðjan Febrúar 2011..
Fyrsti þátturinn var svo frumsýndur 9.Júní 2011. Þegar þetta er skrifað þá hafa 3 þættir verið sýndir og viðtökurnar mjög góðar... Einn og einn atvinnulaus og bitur kvikmyndagerðamaður hefur talað þáttinn niður..

Þættirnir hafa fengið gífurlega gott áhorf og var með 25 % 1. þáttur og annar datt aðeins niður og fékk 21.5 % sem gefur mér það að 65 þúsund manns hafa að meðaltali séð fyrstu tvo þættina.

Sigrún Stefánsdóttir á ekki bara þátt í því að gefa mér tækifæri heldur fullt af hæfileikaríku ungu kvikmyndagerðafólki sem var að taka sín fyrstu skref í kvikmyndagerð. Hún fær lof fyrir það að gefa okkur þetta tækifæri, þótt að hinir ýmsu starfsmenn RÚV hafi reynt að bregða fyrir okkur fæti .

Njótið vel þá 3. þætti sem eftir eru..

Ferðasaga til Ameríku..... 12-19 Mai..2010 1.hluti

Gat ekki stillt mig um að reyna koma þessari ferðasögu niður á blað til þess og deila þessari sögu eins og ég upplifði hana.

Það var um hádegisbilið þann  12. mai síðastliðinn sem ég lagði í hann af stað frá heimili mínu í Mosfellsbæ í þessa ævintýra/viðskiptaferð. Ég hafði fyrr um morgunin farið í ræktina og hent mér í Lágafellslaug á meðan ég lét hugan reika í heitapottinum.

Upp úr kl 13 fór ég niður á BSÍ með smá viðkomu hjá Sveini Stefánssyni stöðvarstjóra N1 við Hringbraut og sporðrennt einni með sinnepi niður ásamt dökklituðu mjög sykruðu ropvatni... Oft nefndur þjóðarréttur Íslendinga.

Flugið var um kl 17. og ákvað ég að vera kominn tímalega enda ágætistilbreyting frá köldu morgunflugi þar sem maður leggur í hann að heiman um miðjar nætur..

Í Leifstöð var mér tjáð að ég væri ekki búin að fylla inn einhverja umsókn hjá Ameríska sendiráðinu og þyrfti að gera það áður en hún gæti tékkað mig inn... Þetta gekk furðuvel basic spurningar um sakavottorð og eiithvað meira....

Eftir að hafað tékkað mig inn fékk ég mér létta máltíð á kaffiteríunni og einn gulan með í tilefni dagsins...  Þessu var rennt niður á mettíma og haldið var í fríhöfnina og skoðað og keypt þetta hefbundna.. Nýjan rakspýra og tyggjó og fleyg af whisky... Þaðan var skundað á Panarama bar þar sem ég lét hugan reika og fékk með róandi í fljótandi formi...  Á Panorama hitti ég kunningja konu mína leikkonuna og handritshöfundin Ingibjörgu Reynis sem var á sömu leið og ég nema hvað hún ætlaði að fljúga til Seattle og þaðan ti LA. Ég fór hinsvegar aðra leið eða New York og ætlaði að gista þar í eina nótt og þaðan til LA.

Ingibjörgu átti ég eftir að hitta nokkuð oft í þessari ferð, hún var hinsvegar á leiðinni í skemmtiferð eingöngu með vinkonu sinni sem heitir Kristín.... Ég spjallaði töluvert við þær í Leifstöð og ákváðum við að taka allavega einn eða tvo hittinga í Englaborginni... Enda hafi ég fengið það bessaleyfi að bjóða með mér 2-3 einstaklingum í veislu hjá  danska leikaranum Casper Christiansen sem átti að vera á Föstud 14. mai. og að sjáfsögðu ætluðu þær ekki að láta það fram hjá sér fara.

Flugið til New York var gott og frábær afþreyingarskjár styttir flugið mikið... Ég horfði á "Bjarnfreðarson" í fyrsta skipti enda búin að heita því að horfa ekki á hana í bíó eða á dvd allavega ekki borga fyrir það enda karakterinn að mjög stórum hluta mitt hugarfóstur eða mín hugmynd ..

Myndin var alveg ágæt og stytti flugleiðina um tvo tíma..  Annað merkilegt gerðist ekki í þessu flugi..

Þegar til Kennedy flugvallar var komið þá lenti ég í 1 og hálfstíma bið vegna bilunnar í tölvukerfinu á flugvellinum... Það gekk að lokum og komst ég í gegn án teljandi vandræða...

Ekki var ég búin að bóka neinstaðar gistingu þannig að ég tók upp símtól þar sem hægt var að láta sækja sig á eitthvert airport hótelið enda vildi ég vera nálægt Kennedy vellinum... Það voru kannski 20 símtól í boði, ég valdi JFK INN bara af því að það hljómaði traust... Jú eftir langan tíman kemur blökkumaður á eldgömlum Ford Econiline sem var allur beyglaður og skrældur... En Blökkumaðurinn brosti sínu breiðasta en mér leist ekkert ofvel á hann, mörg ör í andlitinu ferðu það að verkum sem og klæðnaðurinn á honum.

Jú maðurinn tók fjóra aðra farþega upp í bílinn og óð af stað með miklum látum... Mér stóð ekki á sama og þurfti ég hvað eftir annað að finna eitthvað til að grípa í í beygjunum og lenti ég einu sinni með hendina í klofið á rúmlega sextugri konum við litlar undirtektir og bað ég hana kurteisilega afsökunar á framferði mínu , en kenndi að sjálfsögðu bílstjóranum um og sá ég hann gefa mér ill auga í speglinum...

Jú við komumst á leiðarenda eftir ca 20 mín akstur... Jú og inni blasti við mér illa lyktandi lobby ef að lobby skildi kalla... afgreiðslumaðurinn talaði í gegnum lítil göt sem boruð voru í gegnum plexigler.. mjög traustvekjandi eða þannig... Jú ég borgaði 115 $ fyrir eina nótt á þessu skítahóteli og hef ég farið á þau annsi mörg þetta toppaði allt... Ég hefði undir öðrum kringumstæðum farið annað en ég var einn á ferð þreyttur eftir flugið og töfina á JFK þannig að ég vildi komast í sturtu fá mé eitthvað í gogginn leggjast út af og vakna hress til þess að getað farið niður á Manhattan... Ekkert gat ég keypt mér að borða og ekki gat ég séð nokkurn veitingastað nálægan og Queenshverfið ekkert of traustvekjandi... Ég henti dollara í skítugan sjálfsala sem var á miðjum þröngum ganginum og skolaði honum niður cherry coke.. bara fyrir Hjössa vin minn ...

Ég kastaði mér í sturtu eftir þetta og var hún furðugóð miðað við annað sem þarna var til staðar...

Þegar ég lagðist út af í tvíbreiða rúmið heyrði ég skemmtileg borhljóð sem mér heyrðist koma af annari hæðinni þótt engin væri önnur hæðin... og þvottavélasurg bættist svo við borhljóðin...

Hótelið var á einni hæð, ég reyndi að kíkja út um gluggan en gat ekki með nokkru móti séð út um hann vegna móðu og drullu.

Ég sofnaði samt ágætlega þrátt fyrir finna ekki fyrir miklu öryggi þarna ... Ég vissi að eitthvað vakti yfir mér .... skynjaði það mjög vel..... Lognaðist flótlega útaf og sveif í minn draumaheim...

Morgunin eftir vaknaði ég um kl 5 enda stilltur á íslenskan tíma .. Ég gekk inn í morgunverðarsalinn og fékk mér þurrt croisant og drakk svart kaffi með því.... Ekkert var annað á boðstólnum nema jú corn flakes en engin mjólk þjónustustúlkan sagði mér að mjólkin væri á leiðinni ... Þrátt fyrir að vera heldur snemma á fótum var ég ekki sá eini sem þarna voru inni... Þarna sátu Belgísku hjónin líka sem höfðu farið samferða mér í mini bössinum og ég stutt mig við ákveðna líkamsparta sem ekki þykir viðeigandi að aðrir en eiginmenn eða unnustar komi við.... Kallinn gaf mér illt auga en ég glotti til hans á móti....

En var ég svangur og spurði ég konuna sem var mætt á vakt hvernig væri best að komast niður á Manhattan... Hún lét mig hafa miða í gegnum götin á plexiglerinu með nokkuð skýrum leiðbeiningum..

En ekki gat ég farið strax af stað svo að ég tók tölvuna með mér í lobbýið og splæsti í status á facebook.... Montstatus.... IN THE BIG APPLE .... kíkti í leiðinni á fréttirnar og tölvupóstinn minn.. lagði svo ferskur af stað inn í borgina.... þangað kom ég síðast 1994 og hlakkaði til að sjá breytingarnar á borginni...

Ég fór eftir leiðbeiningunum sem konan hafi látið mig hafa...  Farðu til hægri þegar þú gengur út , haltu svo áfram að næstu umferðarljósum og beygðu þá til hægri og alla leið þangað til þú sérð matvöruverslun taktu þá strætó númer 1741 niður á eitthvað sem ég man ekki nafnið á og þaðan með lestinni beint  niður á Manhattan.

Jú Strætóinn kom stuttu seinna en tók ekki við seðlum og stóð þá maður einn upp og lánaði mér strætókortið sitt og lét ég hann hafa 5 $ fyrir greiðann....

Það þarf kannski ekki að segja frá því að ég var í Queens og var ég ekki en búin að rekast á neinn hvítan mann...

Strætóinn var ekki þéttsetinn til að byrja með og valdi ég mér sæti framarlega , svo að ég ætti ekki í miklum erfiðleikum með að komast út þegar á áfangastað ég kæmi.

En ég var bara rétt að byrja á strætóferðinni þegar það fór að þéttast í honum og að lokum var hann orðinn smekkfullur af fólki sem var allt dökkt á hörund og leið mér eins mjúkum þriggja laga salernispappír uppvöfðum og flottum tilbúin að skila sínu og láta síðan sturta mér svo út í sjó.

Mér yfirsást  þegar öldruð kona í með staf gekk fram hjá mér og þurfti að standa... Nei þá stendur einn maðurinn upp og leyfði konunni að fá sitt sæti og bölvaði mér í sand og ösku... " You have to shame at your colour men" þetta gólaði hann restina á strætóferðinni sem var farinn að nálgast 30 mínútur.... mikið var ég feginn að komast út þessum strætisvagni og hljóp ég inn á lestarstöðina með glott út í annað... Og með lestinni fór ég alla leið niður á reitinn hjá World Trade Center og var það mögnuð upplifun að sjá minningarreitinn þar sem einu sinni stóðu the TWO TOWERS.

En var svangur of fann ég mér góðan matsölustað á Brodway og borðaði ég mig gat....

Skrýtið að vera búinn að vera 12 tíma í borg Hamborgarana og alltaf svangur :) en ekki lengur nú var ég saddur og fínn og hélt leið minni áfram... Rúnturinn var hefbundinn.... kíkt á Central Park og  nokkur kaffihús....  Eftir að að eytt nokkrum klukkutímum in the Big Apple þá fór með lestinni niður á Long Island þar sem ég hafði verið um ársskeið 1994 og langaði mér að skoða littla bæinn West Babylon og tók ég góðan göngutúr þar og leit á húsið sem ég bjó í, það var mikið breytt og greinlega hafa nýir eigendur tekið vel til hendinni....  eftir stutta göngu um svæðið fór ég með lestinn til baka og ætlaði að reynast komast á hótelið án Þess að þurfa fara í þennan strætó... Ég tók lestina inn í queens og hoppaði þá í næsta leigubíl sem keyrði mig á hið glæsilega hótel JFK INN ..

Henti ég mér í sturtu og fór út á flugvöll....... næsti áfangastaður  LOS ANGELES........

 

 

 

 

Ferðalag til Ameríku framundan...

..... NY............. LA............... NY

Einkennilegur draumur....

 Ég dreymdi einkennilegan draum í fyrri nótt og get ekki ráðið í hann..

Svona var draumurinn...

Ég stóð við tæra stilla á og var að kasta fyrir fiski ásamt annari manneskju sem ég man ekki hver var en fannst eins og það hafi verið faðir minn.
Þetta var mjög skýrt allt fyrir framan mig áin rann ljúflega og fallegur náttúru kliðurinn var mér minnistæður, ég tek allt í einu eftir því að hinum megin árinnar sitja tveir fullvaxnir Ernir, annar eins og hann sé á hreiðri , ég bendi þeim sem var með á og segi " Vááá sjáðu þarna sitja tveir Ernir" annar örninn tekur eftir okkur og hefst til flugs þá segi ég " Sjáðu vænghafið" hinn örninn hreifðist ekki neitt og var eins og hann lægi á hreiðri. Hinn sveif yfir okkur eins forvitinn en virtist ekkert vera í neinum árásarhug..... Meira man ég ekki nema hvað ég horfði stjarfur á vænghaf arnarins.

Getur einhver ráðið í þennan draum?

Ólafur Indriði að gera gott mót.....

Þrátt fyrir að hafa fylgst með Óla Stef frá Því að hann var í yngri flokkum Vals þá vissi ég ekki að meistari Ólafur Stefánsson bæri nafnið Indriði líka.... bara gaman af því :)  Í gömlum Valsblöðum er hann sagður Ólafur Tryggvason sem er víst stjúpfaðir hans.. Tryggvi þar að segja......

 

Eins vissi ég ekki fyrir 2 árum að Guðmundur Guðmundsson bæri þafnið Þórður sem miðnafn... sem er líka bara skemmtilegt sérstaklega þegar Ívar (skroll) Ben saknaði þess að heyra ekki nafn Guðmundar Þórðar í umræðunni sem landsliðsþjálfara Íslands ...Þegar Dagur Sig hafnaði þeirrir bón HSÍ sem var trúlega réttast í stöðunni.....

 

gvs

 

 

Hanna Guðrún og Ólafur Indriði handknattleiksfólk ársins

Unglingar í leik með flugelda....

 Eitt sinn þegar ég og besti vinur minn Hjörtur vorum 15 ára gamlir og á kafi í fúski við að gera sprengjur úr flugeldum lentum við í ótrúlegri lífsreynslu.Við Hjössi höfum verið vinir síðan við vorum 5 ára gamlir pjakkar og höfum brasað í gegnum ýmislegt saman í gegnum lífið. Og búum í dag meira segja kannski hundrað metrum frá hvorum öðrum.Á þessum árum komst fátt annað að en að reyna sofa hjá sætustu stelpunum og eiga kraftmestu skellinöðruna ,  Svo á þessum árstíma fannst okkur gaman að getað fiktað við sprengjur í kringum áramótin.Við vorum búnir að mixa saman rörasprengjur sem við höfðum sett í ruslafötur sem voru áfastar ljósastaura, Þegar við höfðum hent sprengjunum ofan í ruslaföturnar biðum við spenntir í nokkurri fjarlægð hvort að þær mindu springa í loft upp.Oft gekk þetta ekki upp , Annað hvort sprakk sprengjan ekki eða náði ekki þeim krafti sem skildi til þess að ruslafatan springi í loft upp, Stundum tókst þetta ofboðslega vel og tunnan sprakk í tætlur og þá glöddumst við og hlógum eins og vitleysingar. Einn kaldan Janúar morgun höfðum við sprengt aðal púðrið upp og var lítið eftir til þess að mixa saman. Púðrið höfðum við geymt í gamalli sultukrukku , Þá kom Hjössi með þá snilldar hugmynd að henda eldspýtu ofan í krukkuna og reyna loka henni , Þá ætti nú að koma fín sprengja..  Ég var efins um þetta ráðabrugg en studdi það hálfhikandi. Við vorum staddir mjög nálægt heimili Hjössa , Ég tók nokkur góð skref afturábak til þess að vera sem fjærst þegar krukkan mindi springa. Hjössi opnaði lokið á krukkuni kveikti í rokeldspýtu og henti ofan í krukkuna en lítið gerðist, Ég fylgdist spenntur með í nokkuri fjarlægð og sá hann böglast við að reyna loka krukku lokinu.Hann smeygði því á og ægilegur hvellur glumdi í eyrum mér..Krukkan fór í þúsund mola og Hjössi henti sér niður og greip um andlit sitt.Ég hljóp takfast að honum eins hratt og ég komst og hrópaði “ ER Í LAGI MEÐ ÞIG”Hann horfði til mín sótsvartur um andlitið og sagðist halda það.Við ákváðum að fara beint heim til hans og athuga hvort að það væri í lagi með hann.  Hann sagðist heyra mikið suð í eyrum sér , Ég sagði að það hlyti að vera..Við gengum upp að heimili hans og kom móðir hans strax í dyragættina og rak upp þenna ægilega hlátur.  Úti var mjög kalt og frostið örugglega nálægt 10 gráðum.Þegar inn á gang var komið byrjaði honum að svíða svona svakalega í andlitið.Móðir hans reif hann með sér inn í húsið og hljóp með hann beint upp á baðherbergi sem var staðsett uppi á  annari hæð.Hann skolaði andlitið með köldu vatni og ég fylgdist með í dyragættinni , Þegar hann hafði skolað mestu svertuna úr andlitinu sáum við strax að hann var mikið brunninn. Augnhárin og augnabrúnirnar voru sviðnar af honum, Einnig hafði mikið af hárinu á höfði hans sviðnað af.Mamman hans tók strax til fótana og var löngu hætt að hlæja, Hún henti í hann einhverjum jakka og reif í hann og sagðist ætla fara beint niður á slysavarðstofu.Ég kvaddi þau og fór heim í mikilli taugahrúgu og mikið niðri fyrir..Seinna um kvöldið hringdi ég heim til hans og spurði um líðan hans og tjáði móðir hans mér að hann væri mikið brenndur og bæði á höndum og í andliti og væri á sterkum verkjalyfjum og svæfi..Hjössi vinur minn mætti ekki í skólann næsta mánuðinn þar sem hann var að jafna sig en náði sér að lokum eftir þónokkrurn tíma.Þessi lífsreynsla kenndi okkur það að vera ekki að fikta með púður úr flugeldum..

En þann dag í dag hef ég ekki kveikt á stjörnuljósi eftir þessa lífsreynslu...

Fariði varlega með flugeldana...